آسیب اجتماعی در کمین دانش آموزان چابهاری

هر صبح، هنگامی که شهر چابهار بیدار می‌شود و کودکان و نوجوانان با امید و انرژی روانه‌ی مدارس می‌شوند، در همان مسیرهای پر رفت‌وآمد، چهره‌ای تلخ و غم‌انگیز از واقعیت اجتماعی نمایان می‌شود.

سبیل نیوز؛  چابهار، شهری با موقعیت ویژه‌ی جغرافیایی و رو به توسعه است؛ شهری که این روزها در مسیر رشد اقتصادی، فرهنگی و گردشگری گام برمی‌دارد و در نگاه بسیاری از ناظران، به نماد آینده‌نگری و فرصت‌های بزرگ در جنوب شرق کشور تبدیل شده است.


اما در کنار همه‌ی این ظرفیت‌ها، چهره‌ای دیگر از شهر در حال شکل‌گیری است که اگر دیده نشود، می‌تواند تهدیدی جدی برای آینده‌ی اجتماعی و فرهنگی چابهار باشد.

در ساعات آغازین روز، هم‌زمان با آغاز جنب‌وجوش شهر، مسیرهای اصلی و بلوارهای پرتردد چابهار به‌ ویژه مسیرهایی که مدارس و مراکز آموزشی در آن قرار دارندبه صحنه‌هایی ناخوشایند تبدیل شده‌اند.

در حالی‌که دانش‌آموزان با لباس‌های مرتب و کیف‌های پر از امید به سمت کلاس‌های درس می‌روند، در حاشیه‌ی همان مسیرها مانندبلوار توحیدو بخشی از بلوار امام، معتادان متجاهر در حال مصرف مواد یا در حالت بی‌هوشی پس از مصرف دیده می‌شوند.

در کنار آن‌ها، گروه‌هایی از متکدیان نیز که در طول روز حضور دارند که با چهره‌هایی خسته و گاه آزاردهنده، فضای عمومی را متأثر کرده‌اند.

این صحنه‌ها فقط ظاهر شهر را زشت نمی‌کند؛ بلکه اثرات روانی و تربیتی عمیقی بر ذهن و روح نسل نوجوان و جوان برجای می‌گذارد. کودک یا نوجوانی که هر روز در مسیر خانه تا مدرسه شاهد چهره‌های آشفته و رفتارهای ناهنجار باشد، به تدریج نسبت به پدیده‌ی اعتیاد، فقر یا بی‌نظمی اجتماعی دچار عادت و بی‌تفاوتی می‌شود. بی‌تفاوتی‌ای که بزرگ‌ترین تهدید برای سلامت اجتماعی هر جامعه است.

در شهری که شعار توسعه و سرمایه‌گذاری سر می‌دهد، توسعه‌ی اجتماعی نباید قربانی توسعه‌ی کالبدی شود. ساخت جاده و بندر و مرکز خرید، زمانی معنا دارد که در کنار آن، امنیت روانی و اجتماعی نیز حفظ شود. چابهار باید نه فقط بندر تجارت و انرژی، بلکه بندر انسانیت، سلامت و امنیت باشد.

در این میان نقش مسئولان شهری، شورای تأمین، نهادهای فرهنگی، بهزیستی، نیروی انتظامی و دستگاه قضایی تعیین‌کننده است.
جمع‌آوری، درمان و بازتوانی معتادان متجاهر و ساماندهی متکدیان، نه‌تنها یک وظیفه‌ی انسانی بلکه یک ضرورت مدیریتی است. رسانه‌ها، سازمان‌های مردم‌نهاد و فعالان اجتماعی نیز باید این مطالبه‌ی عمومی را پیگیری کنند تا از یک آسیب اجتماعی مزمن، پیش از آن‌که فراگیر شود، پیشگیری شود.

بی‌تردید حل این معضل، یک‌شبه ممکن نیست؛ اما سکوت در برابر آن، به‌منزله‌ی تأیید تدریجی فاجعه است. امروز باید تصمیم گرفت، زیرا فردا ممکن است فرزندان ما و شما نیز در همان مسیرها و بلوارها، اسیر همان چرخه‌ی تلخ شوند.

چابهار شایسته‌ی چهره‌ای پاک، امن و آراسته است؛ شهری که کودکانش در مسیر علم و امید قدم می‌زنند، نه در سایه‌ی اعتیاد و فقر. مسئولان اگر امروز اقدام نکنند، فردا شاید دیگر فرصتی برای ترمیم اعتماد اجتماعی و زیبایی روح این شهر باقی نماند.