چابهار در مسیر تحول؛ بازمهندسی ساختار مناطق آزاد

 تحولات اخیر در سیاست‌گذاری مناطق آزاد کشور، نشانه‌ای از عزم جدی دولت برای بازتعریف نقش و کارکرد این مناطق در حکمرانی اقتصادی نوین است. در این میان، منطقه آزاد چابهار به‌دلیل موقعیت ژئو‌اکونومیک ویژه، دسترسی به آب‌های آزاد و پیوند با کریدورهای بین‌المللی، در محور توجه این بازمهندسی قرار دارد.

بر اساس مصوبه جدید، دولت تأکید کرده است که همه دستگاه‌های اجرایی پیش از هر تصمیم مرتبط با مناطق آزاد، باید هماهنگی کامل با دبیرخانه شورای عالی مناطق آزاد داشته باشند. این الزام، به‌ویژه در مورد چابهار، به‌معنای تمرکز تصمیم‌گیری، جلوگیری از تداخل مأموریت‌ها و تقویت انسجام نهادی است.

در چارچوب سیاست‌های تازه، چند محور کلیدی برای تحول مناطق آزاد تعریف شده که اجرای آن‌ها در چابهار می‌تواند الگوی ملی باشد:

بررسی ظرفیت‌های سرمایه‌گذاری مشترک با کشورهای همسایه و حوزه اقیانوس هند، استفاده از مشاوران بین‌المللی برای طراحی الگوهای تحولی و آسیب‌شناسی عملکرد منطقه، بازنگری در ساختار مدیریتی و شیوه انتخاب مدیران منطقه بر پایه شاخص‌های جدید حکمرانی، ارزیابی دوره‌ای عملکرد اقتصادی و صادراتی چابهار با تمرکز بر تولید و اشتغال و تحلیل عملکرد مناطق ویژه پیرامونی در ارتباط با بندر، صنایع و ترانزیت منطقه است.

این سیاست‌ها، در کنار راهبردهای توسعه بندری، ترانزیتی و گردشگری، می‌تواند چابهار را به کانون حکمرانی اقتصادی جنوب شرق ایران و محور تعاملات منطقه‌ای با جنوب آسیا و اقیانوس هند تبدیل کند.

بازمهندسی ساختار مناطق آزاد، در واقع تلاشی است برای عبور از مدیریت پراکنده به سمت مدیریت یکپارچه و هوشمند. چابهار اگر بتواند این مسیر را با نگاه علمی، جذب سرمایه‌گذاری هدفمند و تعامل مستمر با بخش خصوصی طی کند، به الگویی موفق از توسعه متوازن و پایدار مناطق آزاد کشور بدل خواهد شد.