پیاده‌روی ۱۲۰۰ کیلومتری هنرمند مازندرانی تا آرامگاه کوروش کبیر

شهرام گودرزی، هنرمند مجسمه‌ساز ساکن کلاردشت مازندران ، در اقدامی فرهنگی و نمادین تصمیم گرفت بدون هیچ‌گونه امکانات ارتباطی و فارغ از وابستگی‌های سیاسی یا جناحی، با پای پیاده به زیارت آرامگاه کوروش کبیر برود.

این سفر ۱۲۰۰ کیلومتری که با شعار «راستی و درستی» همراه بود، با استقبال گرم مردم شهرها در طول مسیر روبه‌رو شد. بسیاری از بلاگرها و فعالان رسانه‌ای ـ رسمی و غیررسمی ـ نیز این حرکت را بازتاب داده و آن را اقدامی ارزشمند برای یادآوری فرهنگ و تاریخ کهن ایران دانستند. وی هنرمندی متعهد و وطن پرست است که تاریخ و فرهنگ و هویت ایرانی احترام بسیاری قائل است.

او تنها با سرمایه‌ عشق به فرهنگ و تاریخ ایران  با قدم‌هایش به فرهنگ وهنر ایران و به کوروش کبیر که نمادی از راستی، دادگری و انسان‌دوستی و محبت ملت ایران از اقوام وادایان ومذاهب متنوع در طول تاریخ بود ادای احترام کرد.

وی درپاسخ به پرسش خبرنگار ایرنادر آبانماه ۱۴۰۲  که  گفته بود : شنیدم پیشنهادی از جانب یکی از کشورهای غربی برای اقامت و فعالیت در زمینه مجسمه سازی در آن کشور داشته‌اید؟

بله. آن کشور انگلستان است.

گفتم دست از سر ملت ما بردارید. این خرابه‌ای که در آن زندگی می‌کنم شرف دارد به کاخی که می‌خواهید مرا به آنجا ببرید. ما همین جا می‌مانیم و برای ملتمان عزت نفس می‌آوریم.

آنها پیشنهاد کردند در دانشگاه‌هایشان تدریس کنم و برای آنها مجسمه بسازم. من به بانویی که از طرف آنها آمده بود گفتم برو به آنها بگو بوی گندم مال من، هر چی می کارم مال من.

گفتم اینجا سرزمین حافظ و سعدی و مولانا و فردوسی است نه سرزمین وطن فروشان. اینجا سرزمین تجزیه طلب‌ها نیست.

انگلیسی‌ها عادت به تجزیه کردن کشورها دارند.

 خبرنگار؛ چرا یک مرتبه بحث تجزیه طلبان را پیش کشیدید؟

آخر انگلیسی‌ها عادت به تجزیه کردن دارند. هر جا وارد می شوند پشت پایشان تجزیه کشورهاست. آنها وارد هند شدند و پاکستان و بنگلادش را از این سرزمین جدا کردند. پا به ایران گذاشتند افغانستان و سپس بحرین را از ما جدا کردند. هنوز یکی دو ماه از خروج آنها از هنگ کنگ نگذشته بود که هنگ کنگ ادعای تجزیه طلبی کرد.

استاد شهرام گودرزی  همچنان در مسیر رسیدن به مقبر کوروش و اهداف انسانی اش در حر کت است. این حرکت فرهنگی نه‌تنها یادآور ارزش‌های تاریخی ایران است، بلکه می‌تواند زمینه‌ساز تقویت وحدت و همدلی ملی نیز باشد؛ پیامی روشن از هنری که فراتر از مرزهای سیاسی، توانایی گرد هم آوردن مردم را دارد.