نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
بازارچه مرزی ریمدان به دلیل هممرزی با پاکستان، یکی از مهمترین گذرگاههای تجاری جنوب شرق کشور بهشمار میرود. این بازارچه میتواند نقش مکمل برای ظرفیتهای بندری چابهار ایفا کرده و زنجیره صادرات رسمی را تقویت کند.
در شرایطی که کشور نیازمند توسعه صادرات غیرنفتی و افزایش درآمدهای ارزی است، هرگونه کندی، محدودیت یا بلاتکلیفی در این گذرگاه، به معنای تضعیف ظرفیتهای اقتصادی منطقه و کاهش انگیزه فعالان تجاری خواهد بود.
اشاره محمد سعید اربابی؛ مدیرعامل سازمان منطقه آزادچابهار به «عذابی که تجار و رانندگان متحمل میشوند» بیانگر آن است که مسئله صرفاً در سطح تصمیمسازی باقی نمانده و تبعات آن مستقیماً متوجه معیشت مردم محلی شده است.
بخش قابلتأمل توئیت، اشاره به «ممانعت برخی افراد از فعالیت منطقه آزاد ریمدان» است. این گزاره میتواند نشاندهنده چند سناریو باشد:اختلاف در تفسیر اختیارات منطقه آزاد، نگرانیهای نظارتی، رقابتهای اقتصادی پنهان و یا مقاومت در برابر انتقال مدیریت یکپارچه مرزی به ساختار منطقه آزادچابهار
اگر بازارچه مرزی منطقه آزاد ریمدان با ظرفیت رسمی صادراتی نتواند بهصورت پایدار فعالیت کند، فلسفه ایجاد مناطق آزاد برای تسهیل تجارت زیر سوال خواهد رفت.
موضعگیری اربابی مدیرعامل سازمان منطقه آزاد چابهار را میتوان تلاشی برای شفافسازی عمومی دانست؛ انتقال مسئله از سطح جلسات اداری به عرصه افکار عمومی است.
طرح پرسش «آیا منافع ملی و مردم مهم نیست؟» در واقع نوعی مطالبه است؛ مطالبهای که میتواند آغازگر بازتعریف نقش بازارچه ریمدان در سیاست کلان توسعه شرق کشور باشد.
اگر راهبرد کلان کشور بر توسعه صادرات، تقویت دیپلماسی اقتصادی با همسایگان و فعالسازی ظرفیتهای مرزی استوار است، استمرار وضعیت فعلی ریمدان نیازمند توضیح روشن و تصمیمی قاطع دارد.
توئیت مدیرعامل سازمان منطقه آزاد چابهار را باید نشانهای از یک دغدغه عمیق در مدیریت مرزهای اقتصادی کشور دانست.
ریمدان میتواند به فرصت طلایی توسعه شرق ایران تبدیل شود، اما تحقق این هدف نیازمند رفع موانع حاضر و اولویت دادن عملی به منافع مردم و اقتصاد ملی است.
اکنون افکار عمومی و فعالان اقتصادی منتظرند بدانند آیا این هشدار به اصلاح روندها منجر خواهد شد؟ یا بازارچه مرزی ریمدان همچنان در سایه بلاتکلیفی باقی میماند.
دیدگاه بسته شده است.