کشتار دختران دانش آموز میناب با سکوت مرگبار جهان

در حالی که جهان غرق در هیاهوی مسائل روزمره است، یک جنایت هولناک در جنوب ایران رخ داده است؛ ۱۶۸ کودک و نوجوان بی‌گناه در کلاس‌های درس خود قربانی حمله‌ای بی‌رحمانه شده‌اند. سکوتی سنگین بر این فاجعه سایه افکنده و سوالات متعددی را در ذهن‌ها ایجاد کرده است: چرا دنیا در برابر این جنایت جنگی سکوت می‌کند؟

سکوت جهانی در برابر کشتار ۱۶۸ کودک و نوجوان، که با آینده‌ای روشن  با بمب‌های آمریکایی و صهیونیستی در یک شهر کوچک ساحلی در جنوب ایران، برای همیشه خاموش شد. این کودکان در حالی که مشعول آموزش بودند، هدف حمله‌ای قرار گرفتند که هیچ توجیهی ندارد. این فاجعه، یادآور جنایات جنگی شنیع در طول تاریخ است.

سکوت سازمان‌های بین‌المللی و قدرت‌های جهانی در برابر این جنایت، سوالات جدی را در مورد تعهد آن‌ها به حقوق بشر و قوانین بین‌المللی مطرح می‌کند. آیا این سکوت، نشان‌دهنده ضعف و ناتوانی جامعه جهانی در برابر قدرت‌های ظالم است؟ یا اینکه منافع سیاسی، بر صداقت و عدالت غلبه کرده است؟

این جنایت، میراثی از خون و اشک را برای خانواده‌های داغدار و جامعه ایران به جا گذاشته است. این کودکان بی‌گناه، قربانی سیاست‌های خصمانه و جنگ‌طلبانه قدرت‌های استکباری شده‌اند.

ما وظیفه داریم که این جنایات را محکوم کنیم و صدای مظلومان را به گوش جهانیان برسانیم. باید از تمام ظرفیت‌ها برای افشای این جنایات و پیگیری حقوق قربانیان استفاده کنیم. سکوت، همدستی است و ما نباید در برابر این جنایات سکوت کنیم.

تاریخ، شاهد جنایات بی‌شماری از سوی قدرت‌های استکباری بوده است. این جنایتکاران، با ارتکاب جنایات جنگی، زندگی‌های بی‌شماری را نابود کرده‌اند و اکنون نیز به جنایات خود ادامه می‌دهند. آنها باید پاسخگوی اعمال خود باشند.