روزی که ابرقدرت به زانو درآمد

العالم – فلسطین اشغالی

• قصد نداریم در این چند سطر وارد جزئیات پشت پرده این قطعنامه‌ شویم که بر پایه طرح آتش بس جو بایدن تنظیم و به نحوی اصلاح شده است که مورد پذیرش کشورهای دیگر و متناسب با شروط مقاومت باشد؛ چون سخن به درازا می انجامد و نیازی هم به این پرگویی نیست. نکته‌ای که در اینجا مد نظر ماست، این است که گردن‌کش‌ترین قدرت جهان، یعنی آمریکا برای توقف تجاوزات رژیم صهیونیستی به غزه – آنهم پس از اینکه این رژیم هیچ هدفی را محقق نکرده است-، به شورای امنیت سازمان امنیت پناه می برد.
• کوچکترین تردیدی وجود ندارد که اگر رژیم صهیونیستی می توانست به اهداف خود در غزه از جمله نابودی حماس و آزادی اسرای خود دست یابد، آمریکا – به عنوان کشوری که در حملات این رژیم به غزه، دخالت مستقیم دارد – هرگز دست به دامان شورای امنیت و کشورهای دیگر نمی‌شد. در واقع این دو یعنی آمریکا و رژیم صهیونیستی هنوز هم اگر می توانستند با توسل به زور اسلحه، اهداف خود را محقق کنند، از زیر پا گذاشتن قوانین بین الملل و و قطعنامه های شورای امنیت و سازمان ملل ابایی نداشتند.
• روز دهم ژوئن به عنوان روز شکست ابرقدرت در برابر اراده فولادین مقاومت در غزه و صبر اسطوره‌ای پایگاه مردمی آن، در تاریخ ثبت خواهد شد. این مقاومت و ملت در غزه بودند که این پیروزی تاریخی را ساختند و متجازان گردنکش را از دستیابی به اهداف خود محروم کردند و این در حالی است که متجاوزان هیچ خط قرمزی را رعایت نکردند و چیزی معادل تمام بمب‌هایی که در جنگ جهانی دوم بر سر کشورها ریخته شد، روی غزه ریختند. آنها با تحمیل گرسنگی و محاصره غذایی، جان صدها کودک را کودک را گرفتند و با تحریم دارویی همین تعداد کودک را به شهادت رساندند؛ حدود 40 هزار فلسطینی که اغلب زن و کودک بودند هم در این حملات به شهادت رسیدند. بیش از 10 هزار فلسطینی زیر آوار ماندند و حدود 100 هزار فلسطینی دیگر مجروح شدند و بیش از 70 درصد ساختمان‌های غزه به کلی نابود شدند.
• محصول تمام جنایاتی که در 8 ماه گذشته در غزه رخ دادند، نسل‌کشی به معنای واقعی کلمه بود و جهان این بار در برابر این ابرقدرت سر تسلیم فرود نیاورد. نمی توان آنچه را که در غزه رخ داد، فراموش کرد؛ رژیم صهیونیستی تحت تعقیب دادگاه کیفری بین المللی و دادگاه جنایی لاهه و افکار عمومی جهان خواهد ماند تا بهای جنایاتش در غزه را بپردازد. و البته این در صورتی است که جهان نخواهد جنایات غزه در جای دیگری تکرار شود.
• مقاومت اسلامی در غزه، ابرقدرت را این گونه رسوا کرد و نشان داد که ملت‌ها – حتی اگر در محاصره باشند و سلاحی جز اراده و ایمان نداشته باشند – می توانند با سرکش‌ترین قدرت جهان مبارزه کنند و آن را به زانو درآورند. اولین هدف این ابرقدرت در غزه، حذف آرمان فلسطین از یاد و خاطر ملتها و حذف ملت فلسطین از دایره هستی و حذف فلسطین از نقشه جغرافیا بود اما مقاومت فلسطین آرمان فلسطین را به کانون توجهات ملتها و محافل بین‌المللی بازگرداند و آن را به مسأله اول افکار عمومی جهان تبدیل کرد به طوری که پرچم فلسطین در همه قاره‌ها به اهتزاز درآمد و مهمتر از همه اینها مقاومت ثابت کرد که نمی توان مسأله فلسطین را به زور اسلحه از بین برد و تمام حوادثی که ظرف 8 ماه گذشته در غزه رخ دادند، گواه این مدعا هستند.
• از امروز به بعد، نتانیاهو باید مواظب خودش باشد چون معلوم نیست سیلی بعدی را از کجا خواهد خورد؛ از دادگاه‌های بین المللی؟ یا دادگاه‌های داخلی رژیم؟ یا کمیته حقیقت یاب مروبط به شکست 7 اکتبر؟ هر اتفاقی بیفتد، سرنوشت نتانیاهو، زندان است. او به عنوان قاتل کودکان و جنایتکار جنگی و رهبری شکست خورده و سیاستمداری فاسد و دروغگو در سیاه‌ترین جای تاریخ قرار خواهد گرفت.
• محور مقاومت شامل ایران، حزب الله لبنان، انصار الله یمن و مقاومت اسلامی در عراق و سوریه با طرح استراتژی وحدت میادین، تمام توان خود را صرف شکست دادن ابرقدرت کردند و شریک اصلی در پیروزی غزه هستند. محور مقاومت در آینده هم دارای وزنی سنگین در معادلات منطقه ای خواهد بود و هیچ قدرتی در منطقه و جهان نمی‌تواند آن را نادیده بگیرد.