نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
سبیل نیوز؛ آزمونهای مقاطع مختلف تحصیلی در رشتههای گوناگون سرانجام با همه نگرانیها و اضطرابهای دانشآموزان و اولیای آنان به پایان رسید؛ اما برای فرزندان مناطق جنگی، پایان یک آزمون به معنای پایان اضطراب نیست. این بار نوبت به آزمون سراسری رسیده است؛ آزمونی سرنوشتساز که برای بسیاری از دانشآموزان، حاصل سالها تلاش، مطالعه، هزینه و امید به آینده است.
اما فرزندان چابهار و کنارک قرار است در شرایطی بر صندلی آزمون سراسری بنشینند که تجربه جنگ هنوز از ذهن آنان پاک نشده است.
۳۰ تیرماه ۱۴۰۵، حمله مجدد به شهرهای چابهار و کنارک، بار دیگر فضای نگرانی و اضطراب را در این مناطق تشدید کرد. برای دانشآموزی که باید ذهن خود را برای پاسخگویی به سؤالات آزمون آماده کند، شنیدن صدای حمله و نگرانی از امنیت خانواده و مدرسه، تجربهای نیست که بتوان به سادگی از کنار آن گذشت.
خاطره مدرسه شجره طیبه و حملات موشکی، بخشی از حافظه این نسل شده است.
اکنون همین دانشآموزان باید پشت میز آزمون بنشینند و در چند ساعت، حاصل سالها تلاش خود را به نمایش بگذارند. آنان باید میان فرمولها، تستها، ادبیات، علوم و هزاران ساعت مطالعه، با خاطرات اضطرابآور ماههای گذشته نیز مقابله کنند.
اینجاست که مفهوم عدالت آموزشی اهمیت بیشتری پیدا میکند. عدالت آموزشی فقط به این معنا نیست که دفترچه سؤال در یک ساعت مشخص میان همه داوطلبان توزیع شود. عدالت زمانی معنا پیدا میکند که شرایط متفاوت دانشآموزان نیز دیده شود. نمیتوان انتظار داشت دانشآموزی که ماهها در شرایط جنگی و ناامنی زندگی کرده، از نظر روحی دقیقاً در شرایطی مشابه دانشآموزی باشد که در محیطی آرام و امن برای آزمون آماده شده است.
با این حال، فرزندان مناطق جنگی نشان دادهاند که اهل تسلیم شدن در برابر دشواریها نیستند. آنان میخواهند با وجود همه نگرانیها در آزمون حاضر شوند و برای آینده خود تلاش کنند. این ایستادگی قابل احترام است؛ اما مسئولیت مسئولان را نیز سنگینتر میکند.
در این میان، نمایندگان مجلس و بهویژه اعضای کمیسیون آموزش، تحقیقات و فناوری میتوانند نقش مهمی ایفا کنند. تریبون مجلس باید در چنین شرایطی صدای دانشآموزانی باشد که سالها برای رسیدن به این نقطه تلاش کردهاند؛ صدای خانوادههایی که با نگرانی فرزندانشان را راهی حوزههای آزمون میکنند و صدای مردمی که در مناطق جنگی، هزینههای سنگینی را متحمل شدهاند.
انتظار میرود نمایندگان مردم، موضوع شرایط خاص داوطلبان مناطق جنگی را جدیتر دنبال کنند و از مسئولان آموزش و پرورش و سازمان سنجش درباره تأمین امنیت حوزههای امتحانی، آرامش روانی داوطلبان و سازوکارهای حمایتی و جبرانی برای دانشآموزان مناطق آسیبدیده مطالبهگری کنند.
فراموش نکنیم پشت هر داوطلب، یک خانواده ایستاده است و پشت هر صندلی آزمون، سالها تلاش و امید قرار دارد.
کنکور باید میدان سنجش دانش و توانایی علمی باشد، نه آزمونی برای سنجش میزان تحمل اضطراب و ناامنی.
امروز صندلی آزمون سراسری در مناطق جنگی، تنها یک صندلی ساده نیست؛ نماد ایستادگی نسلی است که با وجود تجربه جنگ، هنوز به دانشگاه، علم و آینده امیدوار است.
مسئولان و نمایندگان مجلس باید این صدا را بشنوند؛ چرا که آینده این دانشآموزان، بخشی از آینده همین سرزمین است.
دیدگاه بسته شده است.