پدر ناخودآگاه ایران

به قلم: فراز قورچیان | پدر ناخودآگاه ایران
مدیرعامل مؤسسه «منِ حقیقی»

هفتاد و هفتمین همایش «شفای زخم» در تهران برگزار شد؛ رویدادی که برای من، نه صرفاً یک گردهمایی آموزشی، بلکه ادامه مسیری عمیق و انسانی است که سال‌ها با هدف افزایش آگاهی، مسئولیت‌پذیری و کیفیت تصمیم‌گیری در زندگی فردی و اجتماعی دنبال می‌شود. مسیری که بر این باور است بسیاری از چالش‌های امروز انسان، ریشه در تجربه‌هایی دارد که دیده نشده، فهم نشده و همچنان بر رفتار و انتخاب‌ها اثر می‌گذارند.

«شفای زخم» با این نگاه شکل گرفت که حرکت رو به جلو، بدون بازنگری در تجربه‌های گذشته، حرکتی ناپایدار است. نه برای ماندن در گذشته، بلکه برای رها شدن از اثرات پنهان آن. در این همایش تلاش شد مفاهیم به زبانی ساده، شفاف و قابل لمس ارائه شود تا مخاطب بتواند میان محتوای مطرح‌شده و زندگی واقعی خود ارتباط برقرار کند. تجربه نشان داده است که پیچیدگی در بیان، مانع درک می‌شود و درک ناقص، تغییری ماندگار به همراه ندارد.

در این دوره، به تجربه‌هایی پرداخته شد که در طول سال‌های زندگی شکل گرفته و به‌تدریج به الگوهای رفتاری تبدیل شده‌اند؛ الگوهایی که گاه خود را در قالب تردید، شتاب‌زدگی، تصمیم‌های تکرارشونده یا توقف در مسیر رشد نشان می‌دهند. زمانی که انسان با این تجربه‌ها به‌صورت آگاهانه روبه‌رو می‌شود، امکان بازنگری در مسیر و انتخاب‌های آینده فراهم می‌شود.

منظور از «شفای زخم»، توقف در خاطره‌ها یا بازگشت احساسی به گذشته نیست. زخم زمانی به عامل بازدارنده تبدیل می‌شود که نادیده گرفته شود و اثر آن ادامه یابد. اما زمانی که شناخته و پذیرفته شود، می‌تواند به نقطه‌ای برای اصلاح مسیر و آغاز حرکت سازنده تبدیل شود. در این نگاه، زخم نه نشانه ضعف، بلکه نشانه تجربه است؛ تجربه‌ای که می‌تواند به بلوغ و تصمیم‌های دقیق‌تر منجر شود.

حضور و همراهی شرکت‌کنندگانی از شهرهای مختلف کشور، نشان داد که جامعه امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند گفت‌وگو درباره کیفیت زندگی، نوع نگاه به تجربه‌ها و مسئولیت فردی در قبال آینده است. این استقبال، برای ما در مؤسسه «منِ حقیقی» نشانه‌ای روشن از ضرورت ادامه این مسیر با دقت، تعهد و برنامه‌ریزی منسجم است.

باور دارم تداوم همایش «شفای زخم» می‌تواند زمینه‌ساز شکل‌گیری نگاهی عمیق‌تر و آگاهانه‌تر در جامعه باشد؛ نگاهی که به‌جای انکار یا فرار از گذشته، آن را به‌درستی می‌فهمد و از آن برای ساختن آینده‌ای روشن‌تر بهره می‌گیرد. این مسیر ادامه دارد؛ با امید به انتخاب‌های مسئولانه‌تر، آرامش پایدارتر و فردایی که آگاهانه ساخته می‌شود.