سیمرغ رامسر

شهر رامسر، نگین سبز شمال ایران، پس از سالها شاهد تغییر نماد شهری خود، مجسمه سیمرغ، شد. این المان که سالها به دلیل فرسودگی و بی توجهی به حال خود رها شده بود، اخیراً توسط امیر عباس دهقان، مهندس و فعال فرهنگی اهل رامسر، برچیده شد و جای خود را به سیمرغی جدید داد .

این تغییر، نه تنها یک تحول بصری، بلکه نمادی از خواست جامعه محلی برای نوزایی و توجه به هویت فرهنگی و طبیعی منطقه است.

سیمرغ فرسوده: یادآور غفلت تاریخی

مجسمه قدیمی سیمرغ که دهه ها استقبال کننده مسافران در ورودی شهر بود، به مرور به نمادی از غفلت مسئولان از رامسر تبدیل شده بود.

فرسودگی ساختاری، رنگ پریدگی، و آسیب های ناشی از عوامل جوی، تصویری متناقض با طبیعت چشم نواز و هویت اساطیری سیمرغ نماد دانایی و رستاخیز در فرهنگ ایرانی را به نمایش می گذاشت.

این بی توجهی به المان های شهری، بازتابی از کم توجهی گسترده تر به زیرساختهای رامسر است؛ شهری که با وجود برخورداری از جاذبه های طبیعی بی مانند (مانند جنگلهای هیرکانی، چشمه های آبگرم، و موقعیت گردشگری بین المللی)، همواره در اولویت های توسعه شهری و چه بسا در تخصیص بودجه های استانی جایگاهی کمرنگ داشته است.

سیمرغ نو: امیدی نو
امیر عباس دهقان، مهندس رامسری که پروژه بازسازی این نماد را با عشق به زادگاه اش  و با همفکری دلسوزان فرهنگ وهنر جامعه محلی رامسر پیش برد.

وی توضیح میدهد: «سیمرغ جدید نه تنها با طراحی مدرن و استفاده از مصالح پایدار ساخته شده، بلکه مفهومی از حرکت به سوی پیشرفت را نشان میدهد.

مهندس دهقان در ادامه افزودند: سیمرغ که یکی از اسرار آمیز ترین موجودات اساطیری ایران است که دانایی و خرمندی را در ذهن فارسی زبان ها، علی الخصوص اهالی فرهنگ وهنر ایران تداعی می کندو نمادی از رهایی از رکود و احیای هویت فراموش شده رامسر است.

اگر چه این اثر با واکنشهای متنوع شهروندان رامسری را در پی داشته، مهم است که توجه به المان های شهری و تغییرات بصری زیبا مورد علاقه عموم مردم است.

بسیاری امیدوارند این اقدام الهام بخش مسئولان برای توجه بیشتر به پروژه های عمرانی و فرهنگی در منطقه باشد.

رامسر با وجود موقعیت استراتژیک و جاذبه های گردشگری، از کمبودهای زیرساختی رنج میبرد: شبکه حمل ونقل فرسوده، سیستم نامناسب دفع زباله، و نبود امکانات اقامتی متناسب با حجم مسافران، نمونه هایی از این غفلتند.